Een fotoimpressie van de verzorging van de catering tijdens de nacht van Electra. Een Russische bruiloftsmaaltijd voor 250 personen per avond


Mijn hoofd zat vol gedachten over de file, het zoeken naar een parkeerplek en de stress om op tijd te arriveren, toen ik de stenen trap naar de dijk op liep. Als bij toverslag verdwenen deze gedachten toen ik de overweldigende schoonheid van het landschap zag. Het Lauwersmeer lag voor me. Ik zag paarden in de weilanden, schapen en water heel veel water. De rust die dit alles uitstraalde deed me goed.
Ik liep de steiger op naar de Najade waar helpende handen mij aan boord van het schip hielpen. Ging een steile trap af en belandde in het hart van het schip. Zo’n 20 mensen zaten al rond de lange tafels en de geur van koffie, thee en cake deed me watertanden. Tijdens de koffie vertelde Janet over haar plannen voor deze dag en stelden de schippers zich aan ons voor met de mededeling dat als je wilde helpen met zeilen dit oké was.
Op een van de eilanden aangekomen vertelde Janet, terwijl we tussen het Sint Jan's kruid zaten, over de kruiden die we zouden gaan plukken voor olie, badzout, en toevoegingen voor soep en kwark. In kleine groepjes of alleen gingen we op zoek naar zuring, heermoes, wilde rozen, moerasspirea, waterpepermunt, brandnetel en natuurlijk het Sint Jan’s kruid.
Janet deelde haar kruidenkennis met ons, ook tijdens de wandeling die volgde rond het eiland, waar we als oermensen achter elkaar aanliepen en als het ware verdwenen in de immens hoge duindoorn, riet, moerasspirea en een niet te benoemen diversiteit aan bloemen en planten.
Het was tijd voor de lunch. De schippers hadden de tafels gedekt. Het kostte mij wat moeite de geur van het versgebakken brood, kaas en de soep te weerstaan. Maar eerst moesten de kruiden gehakt en gesneden worden om aan de soep en kwark toe te voegen. Het was leuk dit met elkaar te doen. Gedurende de lunch werden, door iedereen die zat te smullen, de marmelade’s, jams en streekgerechten van commentaar voorzien.
Tijdens het maken van de Sint Jan’s olie en het mengen van de badzout ingrediënten, het zeezout en de door ons verzamelde moerasspirea en brandnetel stelden de schippers voor om nog een stuk te zeilen. Iedereen was daarvoor in en even later zat ik op het dek te genieten van het water, de wind en de ruimte. Af en toe sloot ik me aan bij de groepjes en de gesprekken die ontstonden.
We naderden de haven, legden aan en behulpzame handen hielpen me weer van boord. Toen ik weer alleen op de dijk stond nam ik afscheid van het landschap en de Najade. In mijn tas zaten een flesje Sint Jan’s olie en een potje voetenbadzout en in mijn hoofd zaten gedachten over kruiden, de wind en het water terwijl ik de stenen trap weer af liep.
Loeklouise Looman
klik hier voor de reportage uit Landleven over de zeiltocht 2007